Palmiarnia Łódzka znajduje się w Parku Źródliska, obszarze wpisanym do rejestru zabytków. Obiekt funkcjonuje jako jednostka powiązana z Łódzkim Ogrodem Botanicznym i gromadzi rośliny z różnych stref klimatycznych. Kolekcja liczy około 4,5 tys. okazów należących do ponad 1100 taksonów z 65 rodzin.
Jaka jest historia Palmiarni?
Korzenie kolekcji sięgają tradycji oranżerii zakładanych przez łódzkich fabrykantów oraz zbiory pozostawione przez carskich urzędników w czasie I wojny światowej. W latach 20. XX wieku spadek gospodarczy doprowadził do likwidacji wielu prywatnych oranżerii, a rośliny przekazywano do szklarni miejskich.
W 1955 roku podjęto decyzję o adaptacji budynku dawnej stołówki w Parku Źródliska. Dach podwyższono, a wysokie rośliny umieszczono w zagłębionych donicach. Po remoncie palmiarnia została otwarta dla publiczności 1 września 1956 roku. Kolejne prace modernizacyjne miały miejsce w 1970 roku oraz w latach 1999–2003.
Remont przeprowadzony w latach 1999–2003 obejmował obudowanie starego budynku przeszkloną konstrukcją stalową oraz montaż zewnętrznej, zintegrowanej ściany grzewczej. Projekt wykonali Przemysław Cymerman i Jacek Dynarek z zespołem, a kurtynę dostarczyła firma Gartner. Całkowity koszt modernizacji wyniósł 31,6 mln zł. Stare mury rozebrano dopiero po zabezpieczeniu i pozostawieniu najstarszych roślin zakorzenionych w podłożu.
Jak zorganizowana jest kolekcja roślin?
Palmiarnia składa się z trzech odrębnych części: pawilonu śródziemnomorskiego, pawilonu tropikalnego oraz strefy z roślinami pustynnymi. Każda część ma inne warunki klimatyczne, które kontroluje komputer sterujący nawet otwieraniem i zamykaniem okien. Przed wejściem do każdego pomieszczenia zamontowano elektroniczną tablicę informującą o temperaturze i wilgotności powietrza.
W palmiarni występują liczne grupy roślin, między innymi:
- kaktusowate,
- wilczomleczowate,
- gruboszowate,
- storczykowate (ponad 300 taksonów),
- pieprzowate (m.in. 45 taksonów z rodzaju peperomia),
- paprotniki (42 gatunki).
Kolekcja palm obejmuje około 18 gatunków, wśród nich okazy mające ponad 130 lat. Niektóre palmy osiągnęły wysokość do 18 m. Wiek największych sagowców szacuje się na około 90 lat.
Co to jest ogródek dydaktyczny?
Ogródek dydaktyczny otwarto dla zwiedzających w połowie września 2006 roku. Zajmuje on powierzchnię około 3,5 tys. m² i stylizowany jest na ogród angielski. Rośnie tam między innymi sekwoja, metasekwoja, Davidia involucrata, kryptomeria japońska, rzadkie odmiany sosen i świerków oraz kolekcja rododendronów, azalii i wrzosów.
Ogródek powstał w Parku Źródliska już w latach 20. XX wieku. Przez pewien czas należał do Uniwersytetu Łódzkiego, a w 2005 roku przekazano go Łódzkiemu Ogrodowi Botanicznemu. Ogródek jest dostępny tylko dla zwiedzających palmiarnię, z wejściem przez pawilon dla roślinności twardolistnej.
Jakie dodatkowe udogodnienia i atrakcje są w palmiarni?
Po modernizacji wytyczono alejki wyłożone kostką, z których jedna prowadzi przez mostek. Przy ścieżkach powstały zatoczki z ławeczkami, urządzono oczka wodne, strumień oraz grotę zbudowaną z tufów wulkanicznych. W obiekcie działa sala dydaktyczna oraz przestronny hall.
W budynku znajduje się kawiarenka na piętrze z widokiem na kolekcję śródziemnomorską, akwaria z rybami oraz kwiaciarnia oferująca egzotyczne rośliny. Przed wejściem do palmiarni 21 marca 2013 roku odsłonięto pomnik Wróbelka Ćwirka, będący odsłoną projektu Łódź Bajkowa.
Informacje praktyczne
- Adres: Al. Marsz. Józefa Piłsudskiego 61, 90-329 Łódź — wyznacz trasę w Google Maps
- Godziny otwarcia: wt–nd 10:00–18:00
- Telefon: +48426287245
- Strona internetowa: botaniczny.lodz.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (7 170 opinii)
