| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Edward Andrzejak |
| Urodzenie | 7 października 1894, Łódź |
| Zgon | 12 czerwca 1967, Łódź |
| Zawód | samorządowiec, działacz polityczny |
| Funkcje | |
| Rada miejska | Radny: 1923–1927; 1927–1934; 1936–1938; 1938–1939; przewodniczący Rady Miejskiej (1935) |
| Rada narodowa | Przewodniczący Rady Narodowej Miasta Łodzi (sekretarz przewodniczący) 1946–1950 |
| Partia | Polska Partia Socjalistyczna (PPS) |
| Klub | Prezes Widzewa Łódź (1937–1938); honorowy prezes |
| Pochówek | Cmentarz Doły, Łódź (kw. VII, rząd 8, grób 9) |
Edward Andrzejak był czynnym działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej i przez kilka kadencji zasiadał w Radzie Miejskiej Łodzi. W okresie międzywojennym łączył pracę społeczną z działalnością zawodową i klubową. Po II wojnie światowej objął kierownicze stanowisko w Radzie Narodowej Miasta Łodzi.
Działalność samorządowa i partyjna
Andrzejak reprezentował PPS i czterokrotnie zdobywał mandat radnego miejskiego w Łodzi; pełnił te funkcje w kadencjach 1923–1927, 1927–1934, 1936–1938 oraz 1938–1939. W 1935 roku przewodniczył Radzie Miejskiej Łodzi. Po wojnie, w 1946 roku, został sekretarzem przewodniczącym Rady Narodowej Miasta Łodzi i sprawował to stanowisko do 1950 roku.
Był członkiem Rady Naczelnej PPS oraz uczestniczył w pracach rady wojewódzkiej partii. W związku z jego nieprzychylnym stosunkiem do Związku Radzieckiego planowano jego wykluczenie z PPS. Te wydarzenia wpisują się w powojenne zawirowania polityczne w partiach lewicowych.
Działalność społeczna i sportowa
W okresie międzywojennym Andrzejak działał w instytucjach pomocowych i finansowych miasta; zasiadał w zarządzie Kasy Chorych w Łodzi oraz w Komunalnej Kasie Oszczędnościowej. W latach 1929–1939 pracował w Elektrowni Łódzkiej i był członkiem zarządu Kasy Emerytalno–Pożyczkowej Pracowników Elektrowni. Był zaangażowany także w Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego.
W latach 1937–1938 pełnił funkcję prezesa Widzewa Łódź, a później otrzymał tytuł honorowego prezesa klubu. Po 1945 roku przewodniczył Społecznemu Komitetowi Opieki nad Więzieniem w Radogoszczu przy ul. Pomorskiej 16. Był także sekretarzem Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy i Kraju w ramach Miejskiego Komitetu Odbudowy Warszawy w Łodzi i uczestniczył jako ławnik w procesie Waltera Pelzhausena.
Życie prywatne
Edward Andrzejak urodził się w Łodzi jako syn Kacpra Andrzejaka i był wyznania rzymskokatolickiego. W okresie międzywojennym mieszkał kolejno przy ulicy Rzgowskiej 46 i przy Marszałkowskiej 8 (obecnie ul. M. Hertza) w Łodzi, a w latach 40. przy ul. Orlej 18. Zmarł 12 czerwca 1967 roku i został pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi (kwatera VII, rząd 8, grób 9) wraz z żoną Apolonią Andrzejak z d. Janicką (1895–1987).
