| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 11 grudnia 1923, Łódź |
| Zgon | 28 czerwca 1961, Warszawa |
| Pochówek | Cmentarz Powązkowski, kwatera 265-3-9 |
| Zawód | egiptolog, archeolog |
| Wykształcenie i stanowiska | |
| Wykształcenie | egiptologia, Uniwersytet Warszawski |
| Praca | Dz. Sztuki Starożytnej Muzeum Narodowego; Zakład Egiptologii UW |
| Stopnie naukowe | magister, doktor (1960), docent (1961) |
| Wybrane publikacje | |
| Najważniejsze | Księga Umarłych piastunki Kai; Le papyrus mythologique de Te-hem-en-Mout; Starożytny Egipt |
Tadeusz Andrzejewski był badaczem starożytnego Egiptu znanym z edycji papirusów i pracy terenowej. Jego prace obejmują opracowania tekstów religijnych oraz dokumentację epigraficzną i archeologiczną prowadzoną w Polsce i w Egipcie.
Życiorys i kariera naukowa
Ukończył egiptologię na Uniwersytecie Warszawskim. W 1949 roku rozpoczął pracę w Dziale Sztuki Starożytnej Muzeum Narodowego w Warszawie, a od 1951 był związany z Zakładem Egiptologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Magisterium przygotował na podstawie pracy dotyczącej Księgi Umarłych piastunki Kai. Doktorat obronił w 1960 roku na podstawie pracy Le papyrus mythologique de Te-hem-en-Mout. Dokształcał się w zakresie demotyki w Pradze i Kopenhadze. W 1961 roku uzyskał tytuł docenta.
Prace wykopaliskowe i badania terenowe
W 1956 roku asystował Kazimierzowi Michałowskiemu przy wykopaliskach w Mirmeki na Krymie. W kampaniach 1957 i 1958 pełnił funkcję zastępcy kierownika wykopalisk w Tell Atrib w Egipcie.
W okresie 1958–1959 prowadził samodzielne badania w delcie Nilu, wykonując pomiary i dokumentację stanowisk archeologicznych. W 1958 uczestniczył w wyprawie do Nubii. Egipska Służba Starożytności zleciła mu opracowanie tekstów z grobu Ramzesa III w Dolinie Królów; prace te były niemal ukończone przed jego śmiercią i kontynuowane przez jego ucznia Marka Marciniaka.
W 1960 roku brał udział w badaniach epigraficznych świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari oraz sporządził dokumentację stanowiska archeologicznego Faras.
Publikacje i dorobek naukowy
Do najważniejszych publikacji należą edycje papirusów, przekłady tekstów egipskich i prace syntetyczne o kulturze starożytnego Egiptu. Najczęściej przywoływane tytuły to:
- Księga Umarłych piastunki Kai: papirus ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie nr 21884 (1951)
- Księga Umarłych kapłana pisarza Neferhotep. Papirus ze zbiorów Muzeum Czartoryskich w Krakowie (1951)
- Starożytny Egipt (1952)
- Le papyrus mythologique de Te-hem-en-Mout (1959)
- Opowiadania egipskie [przekład] (1958)
- Katalog rękopisów egipskich, koptyjskich i etiopskich [współautorstwo] (1960)
Zmarł śmiercią samobójczą 28 czerwca 1961 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim, kwatera 265-3-9.
